“ဟဲလို ဟဲလို က်မကို ကူညီပါရွင္
ပလာဇာမွာေစ်း၀ယ္ၿပီး တကၠစီနဲ႔ အိမ္ကို
ျပန္လာတာ ကားေပၚမွာ အ၀တ္အစားေတြ
ပါသြားလို႔ အကၤ် ီေတြက တထည္ကို သံုးေသာင္း
ေလာက္ေတာင္ တန္တယ္ရွင္႔”
“ဟုတ္ကဲ႔ ကူညီၿပီးရွာေပးပါ႔မယ္
ဒါ႔ထက္ ယာဥ္နံပါတ္ မသိရဘူးလား ခင္ဗ်ာ”
“သိပါတယ္ရွင္ ရင္၃၆ ၊ ခါး၂၂ ၊ တင္ ၃၈
ရွိပါတယ္ရွင္”။
အာဂေယာကၼ
“ဟင္.....ခိုးရာလိုက္တယ္လည္းဆို
ဘာမွလည္းယူမလာပါလား ”
“ဒီည တစ္ညတည္းပဲ ကိုကိုရယ္ ဘာယူရ
ဦးမွာလဲ ။ေမေမက မွာလိုက္တယ္ ခိုးေျပးတယ္ဆို
တာ စတိေလာက္ဆိုေတာ္ေရာ႔ေပါ႔တဲ႔ မနက္က်ရင္
ႏွစ္ေယာက္စလံုး ေစာေစာ ျပန္လာၾကတဲ႔ ကိုကို႔
ကို ခိုင္းစရာရွိတယ္တဲ႔ ”။
ဘယ္သူ႔လက္ခ်က္လဲ
“ေတာက္....နာသကြာ ႐ုပ္ရွင္႐ုံထဲမွာ
ဒီေလာက္ မီးပ်က္မယ္မွန္း သိရင္ အခ်စ္ရဲ႕
မ်က္ႏွာေလးကို တ၀ၾကီး နမ္းပစ္တာေပါ႔
အခုေတာ႔ မီးကျပန္လာေနၿပီ”
“ဟင္....ဒါျဖင္႔ မီးပ်က္တုန္းက နမ္းတာ
ကိုကို မဟုတ္ဘူးေပါ႔ေနာ္ ။”
ကင္မရာ မ၀ယ္ႏူိင္သူမို႔
“ဟိုလူႀကီးဟာ ကန္ေတာ္ႀကီးေစာင္းမွာထိုင္ၿပီး
ပံုဆြဲေနတာဘာလုပ္ဖို႔လည္း ေဖေဖ”
“အဲဒါ ႐ႈေမွ်ာ္ခင္းပံုကို ပန္းခ်ီဆြဲေနတာ သားရဲ႕
ကင္မရာမ၀ယ္ႏူိင္ေတာ႔လည္း ခုလိုပဲ အပင္ပန္း
ခံရတာေပါ႔သားရယ္ ။”
No comments:
Post a Comment